Czym tak naprawdę jest laboratorium?

Wpisując definicję „laboratorium” w wyszukiwarkę internetową pojawia się ponad 32 mln wyników. Pojawiają się liczne definicje, wiele typów wyposażenia, firmy wyposażające laboratoria. Dla porównania hasło „jabłko” to niespełna 5 mln wyników, „witaminy” około 7 mln wyników, „słońce” 12 mln. Wnioski możemy wyciągnąć sami …

Spośród wileu typów laboratoriów możemy wyróżnić: laboratoria chemiczne, laboratoria biologiczne, laboratoria medyczne, laboratoria fizyczne, przemysłowe, pomiarowe i wiele innych. Wśród powyższych typów laboratoriów można wyodrębnić laboratoria pod względem pomiarów jakie są wykonywane w poszczególnych placówkach … np. analityczne, mikrobiologiczne, kontroli jakości, radiologiczne, syntezy i inne. Bez laboratoriów i badań jakie są w nich przeprowadzane nie można wyobrazić sobie rozwoju obecnej medycyny, przemysłu, farmacji … Każda z firm produkujących żywność, leki i inne przedmioty codziennego użytku posiadać powinna laboratorium kontroli jakości, laboratorium środowiskowe i coraz częściej wiele z nich posiada laboratoria B + R (badania i rozwój). W każdym laboratorium najważniejsze jest bezpieczeństwo osób w nim pracujących, dlatego w kwestii bezpieczeństwa nie można iść na żadne kompromisy. W laboratoriach bardzo często przechowuje się liczne substancje chemiczne które mogą tworzyć mieszaniny wybuchowe i łatwopalne, być niebezpieczne dla zdrowia (a nawet życia) i dlatego istotnym elementem laboratoriów są szafy bezpieczeństwa.

Przechowywanie niebezpiecznych substancji jest dodatkowo obwarowane licznymi przepisami prawnymi.

Osoby pracujące w laboratoriach powinny być odpowiednio do tego przygotowane, posiadać wykształcenie kierunkowe oraz kursy BHP i inne zależne od specyfiki danej pracy. Laboranci bardzo często pracują w odpowiednich ubraniach, które nie tylko zabezpieczają ich własny ubiór, ale niektóre typy laboratoriów mają bardzo restrykcyjne wymogi co do odzieży ochronnej jednorazowej np. pomieszczenia typu clean room. Niejednokrotnie w utrzymaniu wymaganej czystości w laboratorium pomocne okazują się lampy bakteriobójcze bezpośredniego i pośredniego działania przeznaczone do podniesienia i utrzymania poziomu czystości mikrobiologicznej pomieszczeń.

Pomieszczenia laboratoryjne bardzo często winny być restrykcyjnie monitorowane pod względem temperatury, wilgotności a nawet ilości cząstek. Wiele firm oferuje w swoim portfolio mniej i bardziej zaawansowane monitory i rejestratory, które można dostosować  w zależności od potrzeb użytkownika i typu pomieszczenia.

Wykwalifikowana kadra to „serce” każdego laboratorium, dobrze monitorowane bezpieczne pomieszczenie w którym przeprowadza się badania to „body”, ale nawet najmądrzejsza osoba w najbezpieczniejszym pomieszczeniu bez odpowiedniego sprzętu nie jest w stanie przeprowadzić badań i doświadczeń. Wiele specjalistycznych firm oferuje zaawansowane urządzenia laboratoryjne oraz specjalistyczne usługi doradztwa, pomiarów, kalibracji. Jedną z firm posiadających ugruntowaną i wysoką pozycję na rynku z ponad 10-letnim stażem jest firma DANLAB.

W tej branży bardzo istotne jest aby osoby, z którymi styka się użytkownik były fachowcami i doradcami w swojej dziedzinie. Niewiele z firm wyposażających kieruje się tą zasadą, natomiast niewątpliwym liderem w tej dziedzinie jest firma DANLAB, gdzie laboranci oprócz niezawodnego sprzętu mogą uzyskać fachową poradę. Pracownicy firmy DANLAB współtworzą, pod względem merytorycznym, największe w Polsce targi branżowe –  Międzynarodowe Targi Analityki i Technik Pomiarowych EUROLAB.

W pomieszczeniach laboratoryjnych istnieją również specjalne wymagania co do zastosowanej zabudowy meblowej.

Nie można zastosować „normalnych” elementów meblowych jakie można spotkać w typowych sklepach. W laboratoriach zastosowane są specjalne wzmocnione materiały blatów laboratoryjnych, wzmocnione okucia meblowe oraz specjalne certyfikowane płyty. Zawory, krany  i inna armatura laboratoryjna powinna posiadać odpowiednie dopuszczenia, być odporna na żrące odczynniki chemiczne i spełniać wyśrubowane normy bezpieczeństwa. Najważniejszym elementem zabudowy meblowej w pomieszczeniach laboratoryjnych jest odpowiednia powierzchnia robocza – blat specjalistyczny, który może być wykonany z ceramiki, żywicy lub konglomeratu. Bardzo nowoczesnymi rozwiązaniami, a jednocześnie ekonomicznymi z punktu widzenia kosztów są blaty wykonane z odpowiedniego szkła hartowanego oraz polipropylenowe. W wielu laboratoriach specjalistycznych np. syntezy oprócz wysoce odpornej zabudowy meblowej, niezbędnym elementem są dygestoria laboratoryjne.

Dygestorium to duża przeszklona komora w kształcie szafy,  zaopatrzona w wysoce  wydajny wentylator, który wydmuchuje powietrze z wnętrza komory poza obszar pomieszczenia, a tym samym zapobiega wydostawaniu się substancji (charakterystycznie pachnących, trucizn, agresywnych oparów itp.) do atmosfery laboratorium. Dygestorium stanowi również ochronę przed eksplozjami i pożarami, jakie mogą być następstwem prowadzonych wewnątrz komory badań.

Laboratoria są integralną częścią naszego życia. Codziennie spotykamy się z wykorzystaniem różnego typu laboratoriów. Ważne jest aby wyniki jakie otrzymujemy w tych placówkach były wiarygodne, a uzyskanie ich nie wiązało się z narażeniem życia i zdrowia osób w nim pracujących. Mimo ogólnej tendencji do automatyzacji prac i gonitwą za nowoczesnością, nic nie jest w stanie zastąpić człowieka, wykwalifikowanego laboranta, który z zapałem i odpowiednim przygotowaniem  podejmuje się wyzwań kolejnego dnia.

Nadpotliwość – wstydliwy problem, łatwe leczenie

Wiele osób zmaga się codziennie z pewnym problemem, o którym nie chce mówić w towarzystwie. Problem ten może być dla jednych powodem do wstydu, dla innych źródłem zażenowania, a dla kolejnych źródłem trzymania innych na dystans. Nadpotliwość, bo o niej tu mowa, może stanowić wyzwanie, z którym poradzić sobie jest ciężko. Dezodoranty i kosmetyki mogą nie dawać nam satysfakcjonujących rezultatów, zmiana diety czy zadbanie o kondycje fizyczną mogą nie zdać się na za wiele, gdy w grę wchodzi genetyka. Preparaty medyczne skutkują u jednych, zaś u kolejnych są kolejnym strzałem w ciemno. Istnieje jednak inna metoda poradzenia sobie z nadpotliwością. Całkowicie bezinwazyjny sposób na pozbycie się problemu i odetchnięcie z ulgą po jego niwelacji.

Mowa tu przede wszystkim o możliwym do przeprowadzenia zabiegu z użyciem botoksu. Gdy wcześniej wspomniane środki zaradcze nie zdały się na nic, warto zastanowić się nad możliwym do przeprowadzenia w gabinecie medycyny estetycznej zabiegiem. Botoks wykorzystywany jest już od lat w walce z nadpotliwością u pacjentów stóp, pach i dłoni.

Botoks używany jest od lat w zabiegach z zakresu medycyny estetycznej jako preparat toksyny typu A i zastosowany właściwie nie ma negatywnych konotacji dla naszego zdrowia. Używany jest przede wszystkim do wygładzania zmarszczek skórnych poprzez blokadę pomiędzy zakończeniami nerwów a unerwionymi mięśniami, jednak jest także stosowany do radzenia sobie z nadpotliwością skóry. Aby móc dokonać tego rodzaju zabieg wystarczy jedynie zarejestrować się do wybranego gabinetu zajmującego się zabiegami z zakresu medycyny estetycznej. Całkowicie nie ma potrzeby na umawianie się do szpitala czy konsultację z chirurgiem. Wystarczy jedynie wcześniejsza konsultacja, aby móc w końcu zaradzić długo męczącemu nas problemowi. W czasie trwania konsultacji pacjent musi określić źródło dyskomfortu oraz odpowiedzieć jedynie na kilka rutynowych pytań, które będą świadczyć czy istnieją przeciwwskazania do przeprowadzenia zabiegu. Jeśli takowych nie ma, można bez problemów umówić się na zabieg z użyciem botoksu.

W gabinecie medycyny estetycznej dermamed estetica cała procedura jest niezwykle prosta. Otóż pół godziny przed rozpoczęciem zabiegu nałożona na skórę zostaje maść na bazie lidokainy. Następnie dochodzi do wstrzyknięcia we wcześniej ustalone z pacjentem miejsca na skórze toksyny. Wkucia są stosunkowo płytkie oraz nie powinny przynosić większego dyskomfortu. Cała procedura nie powinna zająć więcej niż dwadzieścia minut, jednak należy pamiętać, że odradza się gwałtowne schylanie do trzech godzin po wykonaniu zabiegu. Okres, w którym powinny być widoczne pełne efekty po zabiegu to około dziesięciu dni. Jeśli zaś chodzi o trwałość efektów zabiegu to szacuje się, że powinny utrzymywać się od czterech do sześciu miesięcy.

Na czym polega sucha igłoterapia?

Sucha igłoterapia to skuteczna metoda leczenie bólu, która polega na nakłuwaniu cienkimi igłami określonych punktów na ciele pacjenta. Używana jest m.in. w celu eliminowania bólów głowy, karku, kręgosłupa oraz barków. Sucha igłoterapia jest zabiegiem całkowicie bezbolesnym i bezpiecznym, o ile zostanie wykonana przez doświadczonego lekarza lub fizjoterapeutę.

Jak wygląda zabieg suchej igłoterapii?

Sucha igłoterapia jest przeprowadzana w dobrych gabinetach terapeutycznych takich jak np. Centrum Terapii Kręgosłupa we Wrocławiu. Swoją nazwę zawdzięcza braku konieczności stosowania w tej metodzie leków. Zabieg przeprowadza się bowiem tylko i wyłącznie przy użyciu bardzo cienkich igieł, którymi lekarz nakłuwa określone miejsca na ciele pacjenta. Są to głównie rejony, w których ogniskuje się ból. Poprzez ich nakłuwanie za pomocą igieł osiąga się tzw. reakcję drżeniową, która jest efektem dotarcia igły do punktu spustowego. Wykonanie zabiegu zawsze poprzedza dokładny wywiad z pacjentem, podczas którego lekarz pyta o charakter oraz lokalizację reakcji bólowych i poznaje oczekiwania pacjenta względem zabiegu suchej igłoterapii. Po wykonaniu zabiegu, w czasie do maksymalnie 48 godzin po nim, pacjent może jeszcze odczuwać niewielki ból i dyskomfort w miejscach nakłuć. Sucha igłoterapia jest metodą bardzo skuteczną, jeśli chodzi o eliminowanie dolegliwości bólowych. Źródła wskazują, że jej skuteczność sięga do nawet 90%. Wynika to z tego, że jest to jedyna metoda, która pozwala na bezpośrednie dotarcie do źródła bólu i jego wyeliminowanie. Już po kilku zabiegach pacjent zyskuje pewność, że ból został całkowicie usunięty.

Jakie dolegliwości bólowe leczy sucha igłoterapia?

Zabiegi suchej igłoterapii są pomocne w zwalczaniu takich dolegliwościach, jak silne bóle głowy oraz migreny. Fizjoterapeuta na podstawie wywiadu z pacjentem lokalizuje źródło dolegliwości bólowych i we właściwe miejsca wkłuwa igły. Zastosowanie tej metody leczenia bólu ma na celu zlokalizowanie oraz usunięcie ognisk bólu, które najczęściej pojawiają się w tzw. punktach spustowych. Należą do nich podwięzia, czyli struktury, które otaczają nasze mięśnie. Dzięki temu sucha igłoterapia jest także skuteczna w zwalczaniu bólów mięśniowych, stawowych, w tym bólów karku, kręgosłupa oraz barków. Jest ona także skuteczną metodą zwalczania bólów pourazowych po wypadkach komunikacyjnych oraz spowodowanych przez mało aktywny i siedzący tryb życia. Sucha igłoterapia stosowana jest także przy dolegliwościach bólowych rąk i nóg, w tym przy drętwieniu kończyn górnych.

Kiedy iść z dzieckiem do neurologa? Objawy, które wzbudzają podejrzenia

Neurolog jest lekarzem, który zajmuje się układem nerwowym oraz chorobami i wadami tego układu. Kiedy warto iść do niego z dzieckiem?

Nawet u najmłodszych dzieci można zauważyć objawy, które wymagają konsultacji ze specjalistą. Jednym z nich jest neurolog dziecięcy. Oczywiście, wystąpienie niepokojących objawów nie zawsze oznacza, że dziecko ma poważną chorobę, ale potrzebna może regularna rehabilitacja, aby zniwelować problem. Warszawa jest jednym z tych miast, gdzie możemy skorzystać z takich usług, ale dostępne są one także w innych miastach. Zatem, kiedy umówić się do neurologa dziecięcego ze swoim maluszkiem?

Na jakie objawy zwracać uwagę?

Dziecko powinno rozwijać się prawidłowo, ale każde ma swoje indywidualne tempo rozwoju. Oczywiście, maluch nie może powiedzieć nam, że czuje się źle lub ma jakieś problemy, dlatego należy go bacznie obserwować. Jeśli rodzice mają jakiekolwiek wątpliwości, powinni skonsultować się z lekarzem. Najczęściej na początku jest to pediatra, który następnie może skierować malucha do neurologa dziecięcego, aby ten mógł wykonać szerszy pakiet badań.

Wielu rodziców jednak nie wie, na co dokładnie należy zwracać uwagę. Przede wszystkim powodem do niepokojów mogą być wszelkie odstępstwa od normy związane z zachowaniem dziecka. Przykładem jest utrzymująca się asymetria, czyli dziecko wygina się nadmiernie w jedną stronę, korzysta tylko z jednej rączki, wygina się w łuk do tyłu. W pierwszych tygodniach życia asymetria nie jest niczym nienormalnym, ale jeśli jest ona znaczna i utrzymuje się dłużej, warto udać się do neurologa dziecięcego.

Kolejnym niepokojącym sygnałem są problemy ze skupieniem wzorku u dziecka. Dzieci standardowo od 2-3 miesiąca życia potrafią już skupić wzrok i wodzić nim za różnymi przedmiotami, osobami. Gdy widzimy, że dziecko tego nie robi, także neurolog dziecięcy powinien to zbadać.

Co jeszcze powinien sprawdzić neurolog dziecięcy? Ważne jest obserwowanie, czy dziecko w odpowiednim wieku zaczyna siedzieć i chodzić. Zwykle siadanie następuje około 6. miesiąca życia. Gdy bardzo się spóźnia, wymaga konsultacji z lekarzem. Nie zawsze jest to jednak problem neurologiczny, ale na przykład zbyt dużej wagi.

Nieprawidłowe napięcie mięśniowe

Główne problemy neurologiczne u małych dzieci wynikają z nieprawidłowego napięcia mięśniowego. Gdy jest ono zbyt duże, wtedy dziecko pręży się i może dojść do utrwalenia nieprawidłowych wzorców ruchowych. Dziecko ma wtedy trudności z siadaniem, chodzeniem, stwarza trudności w karmieniu czy noszeniu. Takie problemy zwykle są następstwem niedotlenienia w okresie okołoporodowym. Wzmożone napięcie mięśni może być też objawem dziecięcego porażenia mózgowego.

Także u dziecka może dojść do osłabionego napięcia mięśniowego. Wtedy także powinien zbadać je neurolog dziecięcy. Maluch wtedy często ma wiotkie ciało, jakby przelewał się przez ręce. Również ma trudności z siadaniem, wstawaniem i chodzeniem.

Jakie leczenie może zalecić neurolog dziecięcy?

Jak wspomnieliśmy już na wstępie, w większości przypadków problemy neurologiczne u dzieci można łatwo niwelować poprzez odpowiednią rehabilitację dziecięcą. W tym przypadku neurolog dziecięcy zaleca odwiedzenie fizjoterapeuty dziecięcego, który będzie mógł wykonywać ćwiczenia z dzieckiem i nauczyć ich rodziców.

Tylko w niewielu przypadkach przyczyną problemów neurologicznych u dziecka są poważniejsze choroby, na przykład porażenie mózgowe, wady rozwojowe, nowotwory. W takich przypadkach neurolog dziecięcy zaleca kompleksową diagnostykę i dobiera właściwą metodę leczenia, także w współpracy z innymi specjalistami.

Gdzie udać się do neurologa dziecięcego?

Dostanie się do neurologa dziecięcego w dużych miastach jak Warszawa nie jest zasadniczo większym problemem. Możemy wybrać się do niego także prywatnie, gdy nie chcemy czekać przez długi czas na wizytę na NFZ – kolejki sięgają długich miesięcy.

Do zapoznania się ze swoją ofertą zaprasza Centrum Medyczne Balumed z Warszawy, które zajmuje się świadczeniem usług medycznych w zakresie diagnozowania i terapii małych dzieci.

Olejki – hit w pielęgnacji. Poznaj 2 najlepsze dla zdrowia i urody

Panuje powszechny pogląd, że oleje to tłuste, tuczące i szkodliwe substancje. Okazuje się jednak, że mogą nas mile zaskoczyć. Są bowiem wśród nich takie, które nie tylko leczą i poprawiają urodę, ale również… odchudzają. Zanim całkiem wykreślisz oleje ze swojej listy – poznaj bliżej dwa poniższe.

1. Olejek kokosowy – dietetyk, że do rany przyłóż

Olejek kokosowy to prawdziwy ewenement. Ma wysokie stężenie nasyconego kwasu tłuszczowego, a zatem – wedle wszelkich prawidłowości – powinien być niezdrowy. Tymczasem kwas laurynowy, który tu dominuje sprawia, że olej kokosowy nie tylko nie szkodzi, ale wręcz…leczy i odchudza! Olej kokosowy podnosi poziom dobrego cholesterolu, dostarcza energii do organizmu i przyspiesza metabolizm, a zatem pomaga kontrolować masę ciała.

Kwas laurynowy działa bakteriobójczo, oraz wzmacnia odporność.Olejek można nakładać na ciało, dłonie i stopy (zapobiega namnażaniu się grzybów i drożdżaków), oraz wcierać w skórę głowy, aby ją oczyścić i pozbawić toksyn oraz resztek kosmetyków.

Kolejną cenną właściwością olejku kokosowego jest to, że ma wysoką temperaturę dymienia, czyli – innymi słowy – dobrze znosi wysokie temperatury i w wersji rafinowanej nadaje się do smażenia.

2. Olejek lniany – na pędzlu artystów, na widelcu dietetyków

Olejek lniany to kolejny unikat. Biały kruk wśród olejków – jego właściwości zdrowotne są potężne, ponieważ jako jedyny zawiera odpowiednią proporcję kwasów tłuszczowych omega-6 do omega-3. Dzięki temu najlepiej ze wszystkich tłuszczy wspomaga leczenie nowotworów – wielu specjalistów uważa, że olej lniany prześciga w tej dziedzinie nawet tran.

Kolejną cenną właściwością oleju lnianego jest to, że „wspiera” sportowców, a dokładniej: wytrzymałość oraz wydolność ich organizmu. Ponadto wspomaga on procesy trawienne i regeneruje błony śluzowe w układzie trawiennym.

Kochają go również malarze – już w starożytności używano go, aby zabezpieczyć powierzchnię obrazów lub fresków. Olej lniany po dziś dzień jest dosyć istotnym składnikiem emulsji temperowej.

Kobiety również docenią jego odmładzające właściwości – doskonale pielęgnuje on bowiem przesuszoną skórę i jest ratunkiem dla łamliwych, zniszczonych włosów, pozbawionych sprężystości.

Witamina D – jak stosować, by zwiększyć odporność?

Statystyki mówią, że nawet 90% Polaków ma zbyt niski poziom witaminy D w organizmie. Jednym z objawów takiego niedoboru jest ogólny spadek odporności. Sprawdź, jak mu zapobiec.

Znacząca większość Polaków ma nieodpowiedni poziom, a nawet niedobór witaminy D. Dzieje się tak dlatego, że organizm wytwarza tę niezbędną substancję z wykorzystaniem promieni słonecznych, których w naszej szerokości geograficznej brakuje w okresach jesienno-zimowych. Jak suplementować tę kluczową dla zdrowia witaminę?

Witamina D – gdzie ją znaleźć?

Witamina D to dość nietypowy mikroelement, bardzo trudno bowiem dostarczyć ją organizmowi wraz z jedzeniem. Witamina D występuje w tłustych pokarmach, takich jak:

  • żółtka jaj,
  • masło,
  • ryby (makrela, łosoś, węgorz, śledź)
  • tran
  • niektóre grzyby.

Mimo to, nawet 90% przyswajanej witaminy D, organizm i tak wytwarza dzięki reakcji cholesterolu w skórze z promieniami słonecznymi – czyli dzięki ekspozycji na słońce. W sytuacji, gdy dostatecznie długie wystawienie skóry na słońce jest niemożliwe, należy zatroszczyć się o odpowiednią suplementację tej substancji. Warto przyjmować ją w towarzystwie zdrowych tłuszczy, które pomagają jej rozpuścić się w organizmie i wspomagają jej działanie. Oprócz przyjmowania suplementów, dobrze jest wzbogacić jadłospis o pokarmy zawierające witaminę D.

I niedobór, i nadmiar mogą być groźne

Przyjmując suplementy należy pamiętać, że zarówno niedobór witaminy D, jak i jej nadmiar mogą być niekorzystne dla kondycji organizmu. Do objawów niedoboru witaminy D zalicza się apatię i ciągłe zmęczenie, problemy z zasypianiem, depresję, choroby kości takie, jak krzywica czy osteoporoza, a także ogólny spadek odporności.

Do objawów nadmiaru tej substancji w organizmie zalicza się nadmierne pocenie, świąd skóry, utratę apetytu i nudności, zwiększone uczucie pragnienia, częste oddawanie moczu, ból głowy i biegunkę. Nadmiar witaminy D prowadzi także do nadmiernego odkładania się wapnia w tkankach, szczególnie w nerkach oraz sercu. Trudno jest przedawkować witaminę D przyswajaną przez organizm w wyniku ekspozycji na promienie słoneczne, jednak możliwe jest, aby przedawkować suplementy. Dlatego właśnie stosując je, zawsze należy ściśle stosować się do zaleceń producenta.

Ekspozycja na słońce – jak to zrobić?

W okresie wiosennym i letnim słońce świeci na tyle mocno, że i w naszej szerokości geograficznej z łatwością można zapewnić sobie odpowiedni poziom witaminy D w organizmie i tym samym zwiększyć odporność. Aby to zrobić, wystarczy zadbać o odpowiednio częstą ekspozycję skóry na słońce. Należy odsłonić twarz i ramiona i wystawić je na działanie słońca na około 20 minut kilka razy w tygodniu. Warto zaznaczyć, że stosowanie kremów z filtrem skutecznie blokuje dostęp promieni UV do skóry, w związku z czym uniemożliwia organizmowi wytworzenie witaminy D.

Czy leczenie nieżytu nosa jest konieczne?

Nieżyt nosa, czyli katar, może pojawiać się z różnych powodów. Zwykle występuje jako jeden z objawów alergii, a także towarzyszy infekcjom, najczęściej wirusowym i wówczas zwykle dopada jesienią i zimą.

W pierwszym przypadku warto zastosować leki na alergię, które przy okazji poradzą sobie też z zatkanym nosem i wydobywającą się z niego wydzieliną. A co z katarem towarzyszącym infekcji lub pojawiającym się samodzielnie?

 

Skutki leczenia czy brak skutków?

Na pewno każdy zna powiedzenie mówiące, że leczony katar trwa tydzień, a nieleczony – siedem dni. Jest to jasna sugestia, że kataru nie ma po co leczyć, gdyż nic to nie da, musi on sam minąć. Faktem jest, że jeśli katar trwa przepisowe siedem czy nawet dziesięć dni, nie ma powodu do obaw ani większych podstaw do wizyty u lekarza. Nikt jednak nie powiedział, że w okresie tym trzeba zmagać się z katarem, męczyć się z bólem głowy, jaki powoduje i innymi przykrymi dolegliwościami, całkowicie biernie. Absolutnie nie! Zdecydowanie warto sięgnąć po skuteczny preparat łagodzący objawy kataru, dzięki któremu można będzie niemalże natychmiastowo poczuć ulgę. Pożądane działanie to zahamowanie wydzieliny z nosa, odblokowanie przewodów nosowych, a także odzyskanie smaku, węchu i normalnego głosu. Tylko wtedy można będzie normalne funkcjonować. Działanie takie mają preparaty donosowe Rinozine, po które warto sięgać, ilekroć katar daje o sobie znać.

 

O czym jeszcze warto pamiętać?

Zmagając się z katarem, warto też mieć na uwadze kilka dodatkowych zasad. Przede wszystkim, w celu pozbycia się zarazków, trzeba na bieżąco opróżniać nos z zalegającej w nim wydzieliny zamiast pociągać nosem. Jest to nie tylko niekulturalne i uciążliwe, ale też sprawia, że zarazki wracają do organizmu, to zaś może przedłużyć katar. Konieczne jest też unikanie chomikowania zużytych chusteczek oraz wielokrotnego korzystania z tej samej chusteczki – to także sprzyja rozprzestrzenianiu się zarazków. Warto również dowiedzieć się, jak prawidłowo wydmuchiwać nos: powinno się oczyszczać najpierw jedną, a potem drugą dziurkę, dmuchając mocno, ale nie gwałtownie.

Do rad tych można jeszcze dodać domowe sposoby leczenia kataru i poprawiające samopoczucie w tym trudnym czasie. Jest to przede wszystkim spożywanie gorących, parujących zup czy napojów, na czele z rosołem. Gorące opary odblokowują nos, a także rozrzedzają wydzielinę, dzięki czemu jest ona szybciej usuwana z przewodów nosowych. Wówczas katar może zakończyć się wcześniej niż po siedmiu dniach. Chcesz wiedzieć więcej czym jest nieżyt nosa oraz jak poprawnie dbać o higienę nosa? Koniecznie odwiedź stronę www.rinozine.pl

Części do hydromasażu. Podstawowy podział i charakterystyka

W aranżacji łazienek coraz częściej wykorzystuje się wanny z hydromasażem. Ich właściwości poprawiają komfort kąpieli, pomimo że generują większe koszty związane z eksploatacją wanny, niż te standardowe. Wanny do hydromasażu, aby mogły pełnić swoje funkcje, muszą być wyposażone w odpowiednie części. Przedstawiamy ich podział i charakterystykę.

Sposób na relaks w domowym SPA

Kąpiel w wannie z hydromasażem przynosi prawdziwe ukojenie po ciężkim dniu. To najlepszy sposób na relaks, szczególnie jeśli można oddać się mu w czterech ścianach własnej, domowej łazienki. Taka wanna pozwoli zamienić ją w domowe SPA.

Relaksujące i lecznicze właściwości hydromasażu znane są od lat. Pozytywnie wpływa on m.in. na choroby układu oddechowego, schorzenia kręgosłupa i układu kostno-stawowego, a także na stany napięcia nerwowego, zaburzenia krążeniowe i wiele innych.

Hydroterapia wykorzystuje wodę do zewnętrznego działania na organizm. W wannie z hydromasażem wykorzystywana jest woda w stanie ciekłym, która ma działanie lecznicze i odprężające dzięki odpowiedniemu ciśnieniu z jakim jest pompowana.

Dysze – części do hydromasażu

Jeśli zdecydujecie się na instalację wanny z hydromasażem, musicie sprawdzić czy posiadacie odpowiednie przyłącza umożliwiające prawidłowy montaż wanny. Istotne są także takie szczegóły, jak rodzaj hydromasażu oraz ilość dysz masujących.

Liczba zamontowanych dysz świadczy o jakości tego typu wanny. Nie bez znaczenia jest też ich rozmieszczenie oraz ciśnienie z jakim wypływa z nich woda. Ważne, by rodzaj wybranego hydromasażu był dopasowany do części ciała, na którą będą oddziaływały poszczególne dysze – tłumaczy ekspert reprezentujący firmę MARTIV.

Najczęściej stosowanym rodzajem dysz są pojedyncze dysze masujące. Wyróżnia się ich dwa rodzaje, względem kierunku wypływu strumienia wody:

  • dysze kierunkowe – wycelowane w jedno, określone miejsce, umożliwiają wykonywanie masażu punktowego, wyposażone są w funkcje regulacji ciśnienia wody,
  • dysze obrotowe – pozwalają na pulsacyjny i wirowy masaż, wypływa z nich strumień wody przypominający kształtem literę „V”.

Poza wyżej wymienionymi, w wannach z hydromasażem można znaleźć też innego rodzaju dysze, dzięki którym jeszcze bardziej można cieszyć się z przyjemności kąpieli. Należą do nich:

  • motomasaż – specjalna wirująca, poruszająca się w górę i w dół dysza, która rozmasowuje mięśnie pleców,
  • bicz podwodny – dysza wyrzucająca wodę z bardzo dużą siłą, przeznaczona do intensywnego masażu dolnych partii ciała i pleców,
  • dysza wielopunktowa – dzięki niej można regulować samodzielnie siłę masażu, przeznaczona do masowania mięśni karku i ramion, wytwarza aż 7 strumieni wody,
  • dysze umieszczone na dnie wanny – zarówno w ściankach, jak i w nieckach (te są przeznaczone głównie do masażu nóg i stóp).

Warto wiedzieć, że każda z wanien z hydromasażem jest wyposażona w kilka rodzajów dysz. Jeśli interesują cię ich konkretne rodzaje, poproś o pomoc sprzedawcę, który z pewnością udzieli ci fachowej porady.

Przeszczepienie szpiku – poznaj jedną z najskuteczniejszych metod leczenia białaczki

Transplantacja szpiku ma na celu wyleczenie choroby, tym samym przedłużenie życia pacjenta.
To jedna z najskuteczniejszych metod, niestety czasem obarczona ryzykiem powikłań. Dowiedz się więcej o przeszczepieniu szpiku.

Przeszczepienie szpiku – poznaj lepiej tę metodę leczenia

To wieloetapowa forma leczenia, na którą ma wpływ wiele czynników. Od czego zależy jej powodzenie? Jednym z elementów wpływających na powodzenia przeszczepienia jest faza choroby. W okresie remisji choroby transplantacja szpiku ma zdecydowanie większe szanse na powodzenie. Ogromne znaczenie ma także czas, jeśli choroba zostanie stosunkowo szybko zdiagnozowana oraz przeszczepienie szpiku nastąpi w początkowych fazach – zdecydowanie wzrasta skuteczność. Kolejnym czynnikiem wpływającym jest wiek pacjenta (największą skuteczność można zaobserwować u ludzi poniżej 50 roku życia), wynika to m.in. z lepszego ogólnego stanu zdrowia. Wpływa na skuteczność ma także wydolność poszczególnych narządów, ale i obecność innych schorzeń czy chorób. Oprócz pozycji wymienionych powyżej na skuteczność przeszczepienia szpiku wpływ mają rodzaje mutacji oraz cechy biologiczne.

Typy białaczki a przeszczepienie szpiku

W zależności od typu białaczki różnią się wskazania do transplantacji szpiku (wybrane przykłady):
– ostra białaczka limfoblastyczna (w przypadku tego rodzaju przeszczepienie szpiku dokonuje się podczas pierwszej remisji choroby, u pacjentów z ryzykiem nawrotu oraz przy drugiej remisji (czasem autotransplantacja)
– ostra białaczka szpikowa (przeszczepienie najlepiej wykonać w pierwszej remisji choroby)
– przewlekła białaczka szpikowa (przeszczep szpiku od dawcy wykonuje się w przypadku, gdy niemożliwe jest leczenie inhibitorami kinazy tyozynowe. Największą skuteczność transplantacji szpiku można uzyskać w przewlekłej fazie choroby)
– zespoły mielodysplastyczne (przeszczepienie szpiku zazwyczaj przeprowadzane jest od razu po rozpoznaniu choroby lub zaraz po leczeniu, jako jedyny sposób na wyleczenie
Więcej na temat przeszczepienia szpiku, nowotworach krwi, ale i informacje jak zostać dawcą szpiku znajdziesz na stronie https://www.dkms.pl/pl/naszpikuj-sie-wiedza

Przeszczepienie szpiku – podsumowanie

Transplantacja to bardzo złożona metoda. Około 4 tygodnie po przeszczepieniu szpiku, komórki „osiedlają” się w szpiku biorcy – to bardzo trudny czas. Pacjent jest narażony na różnego rodzaju infekcje, dlatego jest „odseparowany” od zewnętrznych zagrożeń. Na bieżąco wykonywane są badania – w przypadku sprzyjających warunków pacjent może opuścić szpital miesiąc po transplantacji. Dalsza rekonwalescencja następuje w domu.

Grzybica przewodu pokarmowego – nie lekceważ jej!

Jedną z często występujących chorób jest grzybica pokarmowa. Coraz więcej osób zmaga się z tą bolesną dolegliwością. Zatem w jaki sposób można rozpoznać jej pierwsze objawy i jak ją wyleczyć?

Grzybica przewodu pokarmowego występuje coraz częściej

W wyniku infekcji grzybiczej może dojść do grzybicy układu pokarmowego. Najbardziej narażone są na nią osoby posiadające słabą odporność, jak również chorzy na AIDS. Coraz częściej ta bolesna dolegliwość pojawia się także u pacjentów podczas antybiotykoterapii.

Grzybica układu pokarmowego najczęściej powstaje w wyniku zarażenia się grzybem z gatunku Candida albicans. Zatem w jaki sposób można rozpoznać pierwsze objawy tej choroby?

Objawy grzybicy układu pokarmowego uzależnione od lokalizacji choroby

Grzybica układu pokarmowego może obejmować przykładowo tylko i wyłącznie odcinek przełyku. W takim przypadku może to być jedno z powikłań choroby wrzodowej. Na skutek wzrastania grzybni w ścianę naczyń krwionośnych znajdującej się w przełyku powstaje uszkodzenie błony śluzowej, w efekcie czego powstaje krwawienie. Jest to doskonałe środowisko do rozwoju grzybni.

Do objawów grzybicy przełyku można zaliczyć między innymi ból podczas przełykania, jak również ból zamostkowy i ból kręgosłupa. Częstym objawem jest także ból w okolicy łopatek, a także ból całych pleców.

Grzybica przewodu pokarmowego – żołądek

Kolejnym odcinkiem przewodu pokarmowego, w którym może pojawić się grzybica jest żołądek. Najczęściej na takie zmiany narażeni są pacjenci, którzy przyjmują leki niezbędne w przypadku między innymi choroby wrzodowej lub marskości wątroby, a także chorób nowotworowych czy też cukrzycy. Choroba może rozwinąć się także w przypadku przyjmowania sterydów.

Choć w żołądku znajduje się kwas solny, nie jest to przeszkodą do rozwoju grzybów. Najczęściej rozwijają się w błonie śluzowej żołądka i mogą być przyczyną powstawania tak zwanych nadżerek. Jest to uszkodzenie błony śluzowej, które należy jak najszybciej wyleczyć.

Niebezpieczna grzybica przewodu pokarmowego – jelita

Wielu pacjentów, którzy mają zaburzoną równowagę flory bakteryjnej, jak również od dłuższego czasu borykają się ze znacznie obniżoną odpornością mogą być w grupie ryzyka osób, u których występuje grzybica jelita. Rozwój chorobotwórczych grzybów może nastąpić na ścianach jelit.

Grzybica jelit wywołuje objawy takie jak nudności oraz zaparcia, często zdarza się także biegunka. W przypadku tej choroby wyróżnia się także zaburzenia trawienia, jak również nieprzyjemny zapach z ust. Pacjenci często odczuwają także bóle brzucha, jak również przelewania, mają również często gazy. Żołądek może także wydawać niepokojące odgłosy.

W przypadku tej choroby często występuje zapalenie wyrostka robaczkowego. Pacjenci cierpiący na grzybicę jelita także odczuwają wzmożoną chęć skonsumowania słodkich produktów, jak również węglowodanów skrobiowych. Wspomnianej chorobie towarzyszy także zespół jelita drażliwego, a także zgaga lub żylaki odbytu. Chorzy skarżą się również na nadwrażliwość oraz nietolerancję na mleko i gluten.

Aby szybko wyleczyć grzybicę układu pokarmowego, należy bezwzględnie przestrzegać odpowiedniej diety. Pacjenci cierpiący na tą dolegliwość powinni przede wszystkim spożywać produkty o niskiej zawartości węglowodanów. Niestety spożywanie dużej ilości cukrów sprzyja namnażaniu się grzybów i przyspiesza ich rozwój. Z tego powodu tak istotne jest aby przestrzegać zaleceń lekarza prowadzącego i pilnować swojej diety. Należy pamiętać, iż objawy grzybicy przewodu pokarmowego nie są specyficzne. Z tego powodu nie tylko pacjenci, ale przede wszystkim lekarze często mylą tą przypadłość z innymi chorobami. Dlatego warto obserwować swoje ciało i w razie konieczności wykonać odpowiednie badania. Doskonałym rozwiązaniem jest między innymi Instytut Mikroekologii. To właśnie tam można znaleźć wykwalifikowanych specjalistów, a także istnieje możliwość wykonania specjalistycznych badań. Więcej informacji można znaleźć na stronie internetowej www.instytut-mikroekologii.pl.

Literatura:

[1] „Grzyby Candida – przyczyna większości chorób. Skuteczny program przeciwgrzybiczy” Ann Boroch, Wydawnictwo Vital, 2014 rok

[2] „Nie daj się zjeść grzybom Candida” Andrzej Janus, Wydawnictwo IPS, 2016 rok